Türk ressam ve sanat terapisti Şeyda Turgut’un Fransa’nın Audincourt kentinde açtığı “Entrelacs” sergisi, kayıp, yalnızlık ve dönüşüm temalarını kişisel imgeler, rüyalar ve farklı malzemeler üzerinden ele aldı. Sergideki eserler, sanatçının galeride geçirdiği altı günlük üretim sürecinde ortaya çıktı.
Erdoğan DEMİR / EDİRNE (İGFA) – Galerie d’Art & Académie Polydesign Sedat Özer, 16-26 Ekim 2026 tarihleri arasında Şeyda Turgut’un “Entrelacs” başlıklı sergisine ev sahipliği yaptı. “Görünmezin İzleri: Duygular, rüyalar ve dönüşüm üzerine bir araştırma” alt başlığını taşıyan sergi, önceden hazırlanmış eserlerden değil, sanatçının galeride altı gün boyunca ürettiği çalışmalardan oluştu.
Serginin açılışına Turgut ve galerinin kurucusu Sedat Özer’in yanı sıra Audincourt Belediyesi Kültür Müdürü Ersin Arslan ile Belediye Başkan Yardımcısı Jean-Luc Morin katıldı. Açılışın ardından davetliler eserleri inceledi.
KİŞİSEL İMGELER FARKLI ANLAMLARA AÇILIYOR
Fransızcada “iç içe geçme” ve “birbirine dolanma” anlamına gelen Entrelacs, sergideki duygusal katmanlar ve imgeler arasındaki ilişkiye işaret ediyor. Portre ve insan figürlerinin doğa öğeleri, semboller ve farklı dokularla bir araya geldiği çalışmalarda boşluk, kayıp, yas, yalnızlık, melankoli ve kırılganlık temaları öne çıkıyor.
Turgut’un rüyalarında, kişisel yaşantısında ve terapi süreçlerinde karşılaştığı imgeler, sergide yeni kompozisyonlar içinde yeniden biçimleniyor. Eserler sanatçının deneyimlerinden yola çıksa da izleyicinin kendi çağrışımlarına açık bir anlatım sunuyor.
Taş, toprak ve dantel gibi farklı malzemeler de çalışmaların bir parçası hâline geliyor. Özellikle Fransa’da karşılaşılan doğal malzemelerin kullanımı, sanatçının çevresiyle kurduğu ilişkinin üretim sürecine yansımasını sağlıyor. Bazı eserlerde malzemenin dokusu, anlatının kendisine dönüşüyor.
SANAT VE TERAPİ BİRBİRİNİ BESLİYOR
Bursa Uludağ Üniversitesi’nde resim-iş eğitimi alanında lisans, Ufuk Üniversitesi’nde psikoloji alanında yüksek lisans eğitimi alan Turgut, İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Sosyal Psikiyatri Servisi’nde ruhsal bozukluklarda sanat psikoterapisi ve rehabilitasyonu üzerine klinik eğitim aldı. Turgut, sanat terapisi çalışmalarını kişisel sanat üretiminden ayrı bir alan olarak değerlendiriyor. Klinik pratiğinin belirli bir çerçeve ve amaç doğrultusunda yürütüldüğünü, kişisel üretiminin ise yaşam deneyimleri, duygular, rüyalar ve bilinçdışı imgelerden beslendiğini ifade ediyor. İki alanın ortak noktası insanın iç dünyasına duyulan ilgi olsa da, bu dünyaya yaklaşım biçimleri birbirinden ayrılıyor.
6 günlük üretim sürecinde geçmişten taşınan imgeler, Fransa’da karşılaşılan malzemeler ve sanatçının anlık sezgileriyle yeni biçimler kazandı.
“Entrelacs”, bu yönüyle yalnızca belirli temaları işleyen bir sergi değil, imgelerin ve malzemelerin üretim sırasında nasıl dönüşebildiğini gösteren bir araştırma olarak izleyiciyle buluştu.
